گل گلدون من شکسته در باد، تو بیا تا دلم نکرده فریاد

گل شب بو دیگه شب بو نمیده،کی گل شب بو رو از شاخه چیده

گوشه ی آسمون پر رنگین کمون،من مث تاریکی تو مثل مهتاب

اگه باد از سر زلف تو نگذره،من میرم گم میشم تو جنگل خواب

گل گلدون من ماه ایوون من،از تو تنها شدم چو ماهی از آب

گل هر آرزو رفته از رنگ و بو،من شدم رودخونه دلم یه مرداب

آسموون آبی میشه اما گل خورشید رو شاخه های دلش میگیره

دره مهتابی میشه اما گل مهتاب رو برکه های خواب بالا نمیره

تو که دست تکون میدی به ستاره جون میدی میشکفه گل از گل باغ

وقتی چشمات هم میاد ۲ ستاره کم میاد میسوزه شقایق از باد

گل گلدون من ماه ایوون من،از تو تنها شدم چو ماهی از آب

گل هر آرزو رفته از رنگ و بو،من شدو رودخونه دلم یه مرداب